بسم اللَّه الرحمن الرحيم وصلى‏ اللَّه على‏ سيدنا محمّد وآله الطيبين‏الطاهرين.

آشنايى من با مرحوم طباطبائى به پنجاه وسه يا چهار سال پيش در نجف‏اشرف بازمى گردد آغاز اين آشنايى در يكى از شبهاى زيارتى و در ماشينى بود كه‏از نجف به كربلا مى‏رفت، و پس از آن بود كه ارتباط ما افزون گشت و به رابطه‏اى‏ صميمى منجر شد. ذكاوت، هوش و اراده خاصى را در همان آشنايى‏هاى ابتدايى ‏در وى مشاهده مى‏كردم. وقت مرحوم طباطبائى چنان در مطالعه و يا نوشتن ‏مى‏گذشت كه مى‏توان گفت هيچگاه وقت را هدر نمى‏داد. بطوريكه درمجلس‏هاى خصوصى نيز سعى وى بر آن بود تا بحث‏هاى علمى به ميان آورد. درپى آن روزها، ايشان درسهاى سطح را به پايان رسانده و به درس خارج رفتند كه با‏تأسف فراوان، من بر اثر بيمارى نتوانستم در نجف بمانم و ارتباط ما از سال 1328كه به تهران آمدم قطع شد، تا اينكه ايشان عزم قم نمودند. پس از آن در آمدن به‏تهران و در مجلس‏ها ايشان را زيارت مى‏كردم و مى‏ديدم چون گذشته مشغول ‏تحقيق و تتبع هستند.

از خصوصيات ايشان علاقه و اهتمام شديد وى به نشر آثار مذهب شيعه ‏است. ايشان در بين رفقا معروف بودند كه از ولايتى‏هاى دو آتشه است و واقعاً هم چنين بود. مسلم است كسى كه عمر خويش را در كار خاندان عصمت وطهارت بگذراند آنان نيز نظر لطفشان را از وى دريغ نخواهند گرفت و به همين ‏دليل بود كه ايشان بحمد اللَّه موفق شدند در زندگانى بسيار كوتاهشان - كه بايدسالها مى‏ماندند ولى بهر حال لا رادّ لقضاء اللَّه والموت والحياة بيد اللَّه - آثار بسيارگرانسنگى را از خود به يادگار گذاشتند. در آثار ايشان آنچه را كه توفيق مطالعه آن راداشته‏ام دقت و ظرافت نمودى خاص دارد. تحقيق و تدقيق ايشان در سفرهاى‏علمى كه به كتابخانه‏هاى خارج كشور داشته‏اند دنباله رو دو مرد بزرگ مرحوم‏علامه امينى و ديگر مرحوم علامه شيخ آغا بزرگ طهرانى بودند و ايشان سعى‏داشتند تا جنبه‏هاى هر دو را در خود جمع كنند.

انگيزه اهتمام ايشان انگيزه‏اى علمى بود و در درجه‏اى ارادت و علاقه ‏خاص ايشان به ائمه و پابندى محكمى بود كه به مذهب شيعه داشتند و همين ‏بود كه ايشان در تكميل كارهاى علامه امينى و علامه آقا بزرگ تهرانى گام ‏برداشت و بيشتر كارش را روى اين محور قرار داد. چه ايشان خواهان عدالت ‏بودند و گرايشى كه به اهل بيت داشتند از آن جهت بوده كه ايشان را مظهر كامل ‏عدالت دانستند.

ان شاء اللَّه بازماندگان سعى كنند آثار باقى‏مانده ايشان را به صورت مطلوبى ‏چاپ كنند.

البته اگر خود مرحوم علامه زنده بودند امكان تبديلهايى در اين آثارارزشمند وجود داشت ولى براى حفظ اين امانت بايد به همان صورت موجود به ‏چاپ برسد و اگر محققانى روى آنها كار مى‏كنند به صورت ذيل و ضميمه كارنمايند.

بر اثر وضع نامطلوبى كه پس از رحلت مرحوم علامه بوجود آمده بسيارمتأثرم. انشاء اللَّه خداوند درجات ايشان را كه عالى است متعالى سازد.